Późnym wieczorem 16 lipca 1820 roku na Raciborskim Przedmieściu w Gliwicach wybuchł groźny pożar. W ciągu kilku godzin ogień strawił 11 domów mieszkalnych oraz 15 zabudowań gospodarczych, pozostawiając wiele rodzin bez dachu nad głową.
Gdzie zaczął się ogień?
Według ówczesnych ustaleń pożar rozpoczął się w stajni należącej do Josepha Slentzki, gdzie trzymano określane w źródle jako „czarne bydło”. Jedna iskra wystarczyła, by ogień rozprzestrzenił się na gęstą zabudowę przedmieścia.
To nie był pierwszy wielki pożar Gliwic
Historia miasta zna wcześniejsze katastrofy ogniowe. 25 lipca 1601 roku niemal całe miasto zostało zniszczone. W 1711 roku spłonęło około 150 domów oraz zabudowania miejskiego browaru, a w 1730 roku ogień zniszczył kolejne 68 budynków. Znaczne pożary odnotowano również w 1788, 1813 i 1818 roku.
Dopiero w XIX wieku, wraz z upowszechnieniem murowanej zabudowy, zaostrzeniem przepisów przeciwpożarowych i rozwojem straży pożarnej, podobne katastrofy zaczęły stopniowo odchodzić do historii.
Am späten Abend des 16. Juli 1820 brach in der Ratiborer Vorstadt von Gleiwitz ein schwerer Brand aus. Innerhalb weniger Stunden wurden 11 Wohnhäuser und 15 Wirtschaftsgebäude zerstört; zahlreiche Familien verloren ihr Zuhause.
Wo begann das Feuer?
Nach den damaligen Feststellungen begann der Brand in einem Stall von Joseph Slentzki. Ein einzelner Funke genügte, damit sich das Feuer in der dicht bebauten Vorstadt ausbreitete.
Nicht der erste große Stadtbrand
Bereits zuvor war Gleiwitz von schweren Bränden betroffen. Am 25. Juli 1601 wurde nahezu die gesamte Stadt zerstört. 1711 brannten rund 150 Häuser sowie Gebäude der städtischen Brauerei; 1730 fielen weitere 68 Gebäude den Flammen zum Opfer. Große Brände sind auch für 1788, 1813 und 1818 überliefert.
Erst im 19. Jahrhundert verringerten massivere Bauweisen, strengere Brandschutzvorschriften und die Entwicklung des organisierten Feuerwehrwesens das Risiko solcher Katastrophen.
Tekst opracowany na podstawie materiału publikacyjnego Haus Oberschlesien.