126 lat Gleiwitzer Hütte – gliwicka opowieść zapisana w sercu Alp
Archiwalna publikacja z 2026-07-02.
🇵🇱🇩🇪 126 lat Gleiwitzer Hütte – gliwicka opowieść zapisana w sercu Alp
22 lipca 2026 roku mija dokładnie 126 lat od chwili, gdy w wysokogórskiej dolinie Hirzbachtal po raz pierwszy otwarto drzwi Gleiwitzer Hütte. To nie jest zwykłe schronisko – to fragment historii Gliwic, który w 1900 roku został przeniesiony na wysokość 2176 metrów, między doliny Kapruner i Fuscher w Parku Narodowym Hohe Tauern.
Pomysł narodził się w 1894 roku wraz z powstaniem sekcji Gleiwitz niemieckiego i austriackiego klubu alpejskiego (DuOeAV). Gliwiccy pasjonaci gór chcieli stworzyć własną bazę w Alpach. Latem 1899 roku rozpoczęto poszukiwania odpowiedniego miejsca, a jesienią ruszyła budowa pod kierownictwem mistrza Mehnisa z Zell am See.
Koszt inwestycji wyniósł dokładnie 17 351 marek i 35 fenigów. Finansowanie pochodziło z kilku źródeł: składek członkowskich, darowizn mieszkańców Górnego Śląska, wsparcia górali z doliny Fusch i darczyńców z Berlina. Ze stolicy Niemiec przywieziono nawet 240 akcesoriów domowych, by nowa chata od początku była nie tylko schronieniem, ale prawdziwym domem w górach.
22 lipca 1900 roku, w obecności licznych gości, przecięto wstęgę. Od tego dnia Gleiwitzer Hütte stała się „śląskim przyczółkiem” w Alpach. Każdy pokój otrzymał nazwę jednego ze śląskich miast: Gliwice, Bytom, Katowice, Zabrze… Dzięki temu wędrowcy z Górnego Śląska wchodzili do środka jak do znajomego domu.
Położona na krańcu grupy Glockner, chata szybko zyskała popularność wśród alpinistów. To miejsce, w którym spotykały się dwa światy – surowe piękno austriackich szczytów i serdeczność śląskiej społeczności.
Historia nie była łaskawa. W czasie I Wojny Światowej schronisko zamknięto, ale wojenne zawirowania nie zniszczyły budynku. Po 1945 roku sekcja Gleiwitz przestała istnieć, a w latach 1949–1954 obiekt działał jako „Hoch-Tenn-Hütte” pod opieką innych sekcji Alpenverein. Dopiero w 1954 roku, w niemieckiej Lubeki, reaktywowano sekcję Gleiwitz.
W 1967 roku opiekę przejęła sekcja Tittmoning, która pięć lat później wykonała gruntowną modernizację, łącząc tradycyjny klimat z nowoczesnymi rozwiązaniami. Kolejna renowacja miała miejsce w 2015 roku. Dziś Gleiwitzer Hütte to komfortowe, ale wciąż klimatyczne miejsce – drewniane ściany nadal „opowiadają” historie z początku XX wieku.
Gleiwitzer Hütte jest częścią większej opowieści. Obok niej istnieją jeszcze dwa inne „śląskie” schroniska w Alpach:
Breslauer Hütte (1882) – wybudowana przez sekcję wrocławską, dziś jedna z najważniejszych baz w Ötztaler Alpen, na wysokości 2844 m n.p.m.
Kattowitzer Hütte (1930) – schronisko katowickiej sekcji, położone u stóp masywu Grosse Hafner na 2320 m n.p.m.
Razem tworzą wyjątkową „śląską rodzinę” w austriackich górach – materialny ślad wspólnoty, pasji i tożsamości.
🎉 2025 – rok jubileuszu
125 lat Gleiwitzer Hütte to nie tylko okrągła rocznica. To świadectwo tego, że historia Gliwic i Górnego Śląska zapisała się nie tylko w kopalniach, hutach i miastach, ale także w majestatycznych Alpach.
W tym roku w schronisku planowane są spotkania, prelekcje i uroczystości poświęcone nie tylko historii samej chaty, ale także ludzi, którzy stworzyli most między Gliwicami a Hohe Tauern.
💙 Wesprzyj nas – każda wpłata ma znaczenie! Z dopiskiem: darowizna HO Numer konta: PL 93 2490 0005 0000 4530 0024 6728
