Nieopodal ruchliwego Gliwickiego rynku, przy ówczesnej Tarnowitzerstraße 1 (obecnie ul. Matejki), funkcjonował niegdyś hotel, który przez dziesięciolecia uchodził za prawdziwą perłę gościnności – „zur Goldene G
Archiwalna publikacja z 2025-03-18.
🇵🇱🇩🇪Nieopodal ruchliwego Gliwickiego rynku, przy ówczesnej Tarnowitzerstraße 1 (obecnie ul. Matejki), funkcjonował niegdyś hotel, który przez dziesięciolecia uchodził za prawdziwą perłę gościnności – „zur Goldene Gans”. Jego historia sięga 1849 roku i ściśle splata się z legendą „Złotej Gęsi” z baśni braci Grimm. Zafascynowany niezwykłą mocą opowieści o magicznym ptaku, pierwszy właściciel postanowił stworzyć miejsce, do którego wędrowcy i notable będą wracać z przyjemnością.
Już od początku hotel wyróżniał się nowatorskimi rozwiązaniami. Dbał nie tylko o gości, lecz także o ich podróż – zapewniał miejsca wypoczynku dla dorożkarzy, a wkrótce wprowadził transport z dworca kolejowego, co w połowie XIX wieku stanowiło prawdziwą innowację. Na początku XX stulecia obiekt zyskał zaś własne miejsca parkingowe, wychodząc naprzeciw rosnącej popularności automobilizmu.
Renoma „zur Goldene Gans” rosła wraz z kolejnymi modernizacjami. „Pierwszy budynek w Mieście, odnowiony według współczesnych trendów” – głosiła ówczesna reklama. Kuszono doskonałą kuchnią i najwyższej klasy winami, czym szybko podbił serca smakoszy. Dodatkowym atutem było centralne ogrzewanie oraz elektryczne oświetlenie, co w tamtych czasach uchodziło za szczyt luksusu. Dla wygody mieszkańców i przyjezdnych wprowadzono też dowóz obiadów, kolacji oraz rozmaitych dań – zarówno na miejscu, jak i na wynos.
Nic więc dziwnego, że w gościnnych progach „zur Goldene Gans” zatrzymywały się osobistości z całej Europy. Legendy głoszą, że nawet tak znani pisarze jak Honoré de Balzac, Julian Ursyn Niemcewicz, Wincenty Pol czy Józef Ignacy Kraszewski chętnie korzystali z komfortowych wnętrz hotelu i cieszyli się serdeczną atmosferą, często przy kieliszku wykwintnego trunku.
Niestety, burzliwe losy XX wieku nie oszczędziły tego zabytkowego miejsca. W czasie II wojny światowej budynek został doszczętnie zniszczony i spalony przez czerwonoarmistów. Dziś w jego miejscu stoi powojenna zabudowa w stylu lat 40. ubiegłego wieku. To właśnie tam, w 1948 roku, Lucjan Stawinoga zdecydował się wskrzesić ducha dawnej świetności, otwierając pierwszą po wojnie restaurację „Złota Gęś”. I choć pierwotnego hotelu już nie zobaczymy, wspomnienie o nim wciąż ożywa w pamięci mieszkańców – jako symbol epoki, w której magia baśni mogła przenikać do rzeczywistości i wzbogacać miejską codzienność.
Jeśli podoba Ci się nasza praca - podziel się, zaproś znajomych do obserwowania naszej strony i/lub wesprzyj - Haus Oberschlesien dowolnym datkiem – na numer konta: PL 93 2490 0005 0000 4530 0024 6728 - z dopiskiem darowizna HO
