Zawadzkie – Huta I wojna światowa
Archiwalna publikacja z 2024-10-10.
🇵🇱🇩🇪Zawadzkie – Huta I wojna światowa
Przeglądanie archiwów i zdigitalizowanych zasobów różnych bibliotek rozsianych po całym świecie, pozwala nam na dotarcie (czasami przypadkowo) do ciekawych materiałów. Tak się stało i tym razem, dzisiejszy temat choć krótki, to jest interesujący.
W bitwie nad Sommą armia niemiecka zetknęła się z ciężkimi gładko lufowymi angielskimi moździerzami (240 mm). Anglicy wykorzystywali do nich pociski z lotkami, stabilizującymi ich lot, dodatkowo posiadały one opóźniające zapalniki. Tego typu moździerze były prostsze i tańsze w produkcji. W odpowiedzi Niemcy wprowadzili do użytku swoje 240 mm moździerze, które również wykorzystywały pociski z lotkami stabilizującymi ich lot. Po stronie niemieckiej wyróżniały się dwie konstrukcje, jedna autorstwa Albrechta Werfer, a druga opracowana została m.in. w....... hucie w Zawadzkiem. Nazwana została ona Flügelminenwerfer IKO (skrót pochodzący od Komitetu Inżynierów) i w 1917 roku opisano ją jako ciężki moździerz z lotkami (s. FI. M. W.). Konstrukcja początkowo wystrzeliwała pociski na odległość około 1000 m, w 1918 roku została ona poddana istotnym zmianom, dzięki którym osiągnięto zasięg strzału 3500 m. Jednak z powodu zawieszenia broni nie doszło do ich użycia, a wyprodukowane moździerze zostały zezłomowane. Jako ciekawostkę można przytoczyć fakt, iż w styczniu 1918 roku na froncie znajdowało się jedynie 700 moździerzy obu typów). Były one produkowane przez kilka firm, min. Oberschlesische Eisenbahn-Bedarfs-A.G. (Zawadzkiwerke)- Zawadzkie, Maschinenfabrik Germania- dawniej J. S. Schwalbe & Sohn, Chemnitz oraz Wolf Netter & Jacobi, Strasburg (Alzacja).
Do tematu huty w Zawadzkiem jeszcze wrócimy 😊 źródła: Twentieth-century Artillery. New York: Barnes & Noble Books, Canadian War Museum, Internet Archive
