„W antryju na byfyju stoji szolka tyju”.
Archiwalna publikacja z 2024-07-27.
🥣 „W antryju na byfyju stoji szolka tyju”.
🥣 Kuchnia była uważana niegdyś za serce domu – to tutaj nie tylko się gotowało i jadło, ale również wykonywało większość prac domowych.
🥣 W kuchni kwitło też życie rodzinne i towarzyskie. Szczególnie w okresie jesienno-zimowym nadarzało się wiele okazji do kuchennych spotkań, poczynając od prac, takich jak skubanie pierza czy obieranie cebuli, angażujące szerokie grono sąsiedzkie, którym towarzyszyły rozmowy, opowieści, żarty czy wspólne śpiewy. Przestrzeń kuchenną aktywnie wykorzystywały dziewczęta, wróżąc podczas wieczoru andrzejkowego. Długie i monotonne wieczory adwentowe także sprzyjały rodzinnemu spędzaniu czasu w tej zawsze ciepłej, jasnej i swojskiej przestrzeni.
🥣 Meble kuchenne malowane na biało funkcjonowały w kompletach, do których należały: kredens kuchenny „byfyj”, stół i wisząca nad nim półka „roma” na fajansowe pojemniki z przyprawami, stolik pod miskę pełniący funkcję umywalki a nad nim druga „roma” na ręczniki, ławki oraz „ryczka”. Poczucie schludności i ciepła domowego zapewniała garnitura kuchenna, czyli płócienne, bogato haftowane i krochmalone makatki. Zawieszano je nad stołem oraz wokół stołu, dzięki czemu, tworzył się dodatkowy schowek. Dopełnieniem były heklowane lub płócienne ząbki, przybijane wzdłuż brzegów półek. Kuchnie zdobiły także fajansowe ozdoby zawieszane na ścianach. Obok wejścia wisiała kropielniczka, a na ścianie krzyżyk i obrazek religijny.
🥣 Opisaną wyżej kuchnie możecie zobaczyć na naszej stałej wystawie etnograficznej „Z życia ludu śląskiego XIX–XX wieku”. Zapraszamy!
