26 czerwca 1846 roku w Münster urodził się Bendix Meyer. Przyszedł on na świat w rodzinie Isaaka (1800 – 1881) i Friederike (1805 – 1884) Meyer, jako ich dziewiąte dziecko. Prawdopodobnie w rodzinnym Münsterze
Archiwalna publikacja z 2024-06-27.
🇵🇱🇩🇪26 czerwca 1846 roku w Münster urodził się Bendix Meyer. Przyszedł on na świat w rodzinie Isaaka (1800 – 1881) i Friederike (1805 – 1884) Meyer, jako ich dziewiąte dziecko. Prawdopodobnie w rodzinnym Münsterze młody Bendix miał pierwszy kontakt z przemysłem; jego rodzina była związana z lokalnym przedsiębiorstwem odlewniczym. Młodość spędził na studiach w Berlinie, gdzie także znalazł zatrudnienie w zakładach Borsiga.
Można przypuszczać, że kontakt z tym koncernem wpłynął na decyzję o przyjeździe na Śląsk, co nastąpiło w latach 70 XIX w. Bendix Meyer, świeżo przybyły nad Kłodnicę, znalazł zatrudnienie w walcowni rur Huldschinsky’ego, a z czasem awansował na stanowisko kierownika technicznego rurowni. W 1884 r., z upoważnienia właścicieli zakładu, wystawił statut kasy zapomogowej dla inwalidów, wdów i sierot. Podczas pobytu w Gliwicach poślubił Käthe Huldschinsky – siostrę właściciela walcowni, w której pracował. Małżeństwo doczekało się z czasem córki – Margarethe.
W 1890 r., po nabyciu doświadczenia i zebraniu kapitału, Meyer założył własny zakład przemysłowy – fabrykę kotłów założoną przy dzisiejszej ul. Św. Małgorzaty (boczna ul. Toszeckiej, nieopodal sklepu Selgros). Na przełomie XIX i XX w., po niespełna dekadzie fabryka Bendixa Meyera zatrudniała już około 500 pracowników. Bendix Meyer zmarł 26 czerwca – w dniu swoich urodzin - 1900 roku, w wieku 64 lat. Po jego życiu i działalności zostało kilka śladów – willa przy ul. Barlickiego 5, część zabudowań jego fabryki (dziś w rękach GZUT) oraz okazały grobowiec na starym cmentarzu żydowskim przy ul. Na Piasku.
Ten ostatni jest jednym z najbardziej charakterystycznych obiektów w nekropolii, choć dziś widzimy go w znacznie zubożałej wersji. Z wnętrza grobowca zniknęła ozdobna płyta z uszakami, próżno też szukać drzwi, po których została jedynie rama. Wnętrze – osmolone i oszpecone graffiti wyglądało niegdyś zupełnie inaczej – posadzka wyłożona była bogato zdobionymi kafelkami, zaś ściany pokryto błękitnymi polichromiami (do dziś pozostały jedynie jej fragmenty). Fot. Anna Gołębiowska Photography Anna Gołębiowska radna Rady Miasta Gliwice
--- Zachęcamy do polubienia i regularnych odwiedzin strony starego cmentarza żydowskiego w Gliwicach, by być na bieżąco z kolejnymi ciekawostkami.
