Dziś prezentujemy przedwojenny prospekt Gleiwitz, a w nim między innymi:
Archiwalna publikacja z 2024-01-03.
Dziś prezentujemy przedwojenny prospekt Gleiwitz, a w nim między innymi:
🇵🇱HISTORIA MIASTA
Założyciele i czas założenia są do tej pory nieznane. Przyjmuje się, że miasto zostało założone równocześnie z innymi miastami górnośląskimi w połowie XIII wieku. Jako dowód na to twierdzenie służy dokument wydany w 1276 roku, kiedy to hrabia Piotr ze Sławęcina sprzedał wieś Petersdorf, a w dokumencie tym Gleiwitz jest wymienione jako miasto. Wokół miasta, tam gdzie dziś znajdują się ulice Oberwallstraße i Niederwallstraße, ciągnął się wał. Wewnątrz wału znajdował się rów obronny i mur miejski z Beuthener Tor (Bramą Bytomską) lub białą bramą na wschód i Ratiborer Tor (Bramą Raciborską) lub czarną bramą na zachód. W pobliżu białej bramy stał zamek. Przed bramami miasta leżały pola i chmielniki mieszkańców, na których uprawiali rolnictwo i hodowlę zwierząt, sadzili chmiel do produkcji piwa. Pilnie strzegli swoich praw do warzenia piwa i domagali się, aby ich piwo było pite tak daleko, jak sięgała ich władza. Wśród cechowych rzemieślników z czasem główną rolę zaczęli odgrywać tkacze. Fryderyk Wielki bardzo dbał o rozwój ich rzemiosła. Pierwsza farbiarnia została wybudowana w 1764 roku, a kolejna na działce przy obecnie ewangelickim kościele. W 1596 roku w mieście mieszkało ponad 100 rzemieślników różnych specjalności. Cech piekarzy otrzymał swoje przywileje w 1609 roku, szewcy w 1610 roku, a cech garncarzy w 1632 roku. Wojna, pożary i inne nieszczęścia nie oszczędziły miasta. 17 kwietnia 1430 roku litewski książę i przyjaciel husytów Korybut zdobył miasto. Popołudniem 25 lipca 1601 roku, gdy piekarz rozpalał swój piec, najwyraźniej zabrakło mu należytej staranności. W jego domu wybuchł pożar i całe miasto spłonęło. Także w 1711, 1730 i 1735 miasto zostało poważnie dotknięte przez ogień, a w 1627 oblężone przez Duńczyków. W 1634 roku w mieście szalała dżuma. Przez wieki Gleiwitz było małym miasteczkiem według dzisiejszych standardów. W 1742 roku, gdy Śląsk został odłączony od cesarstwa Habsburgów i przekazany Prusom, miasto liczyło około 1210 mieszkańców. Zmiana władzy państwowej oznaczała kamień milowy i punkt zwrotny w rozwoju miasta. W 1796 roku zakończono budowę Królewskiej Odlewni Żelaza (Państwowej Huty) i 10 listopada tego roku uruchomiono pierwszy koksowny piec wysokowy na europejskim kontynencie. Stąd król pruski Fryderyk Wilhelm III w 1804 roku otrzymał pierwsze dwie armaty dwunastofuntowe i od tego czasu potrzebną dla wojen o wolność artylerię i amunicję. Żelazne Krzyże z 1813 roku to również produkt Państwowej Huty. Jej odlewy artystyczne są słynne. Z ukończeniem Kanału Kłodnickiego w 1822 roku górnośląski węgiel otrzymał niezbędny i dla ówczesnych warunków wystarczający szlak wodny do wnętrza Niemiec, co stanowiło nową podstawę dla ich zaopatrzenia w paliwo. Dalszy rozwój przemysłowy Górnego Śląska uczynił z Gleiwitz to, czym jest dzisiaj – miasto przemysłowe, handlowe i komunikacyjne z 110 000 mieszkańcami."
