Kluczbork
Archiwalna publikacja z 2023-12-30.
Kluczbork Przedsiębiorstwo młynarskie Rechten-Oder-Ufer-Mühle Juliusa Rosenthal Podobnie jak wiele innych gałęzi przemysłu, również przemysł młynarski doświadczył nieoczekiwanego rozkwitu w ciągu ostatnich 40 lat XIX wieku i wykazał niezwykły postęp pod każdym względem. Stale wówczas rosnąca populacja Cesarstwa Niemieckiego, ale także coraz bardziej wyrafinowane i coraz bardziej wymagające gusta konsumpcyjnego społeczeństwa, wymagały dużej ilości i dobrej jakości mąki. Węgry, Austria i Ameryka znacznie prześcignęły Niemcy w przemyśle młynarskim i dostarczyły temu krajowi mąki lepszej jakości, których wprowadzenie na rynek znacznie ułatwiały obowiązujące wówczas przepisy celne. Dla Niemiec przejście na automatyczny, ciągły proces mielenia na dużą skalę stało się koniecznością, tym bardziej, że uprawa zbóż i plony stały się znacznie większe ze względu na coraz większą, bardziej intensywną uprawę. Wykorzystując istniejące warunki, a także najnowsze wynalazki w dziedzinie mechanicznej, wykorzystał przedstawiciel branży młynarskiej Julius Rosenthal. Został on zatrudniony jako urzędnik państwowy w 1872 roku, mając zaledwie 18 lat, dzięki ciężkiej pracy i dużemu zainteresowaniu biznesem wspiął się na szczyt, aby zostać upoważnionym sygnatariuszem i kierownikiem jednego z większych przedsiębiorstw na Śląsku. W 1890 roku stał się właścicielem Rechten-Oder-Ufer-Mühle, wprowadzając nowinki techniczne i odpowiednie zarządzanie zwiększał wydajność produkcji ze 180 cetnarów (pruski cetnar - 51,45 kg) dziennie do 1000 cetnarów. Działalność rozszerzył na inne rodzaje zbóż, nasion, produkowanych przez okolicznych rolników, którzy po stworzeniu rynku zbytu dla swoich produktów coraz częściej przestawiali się na bardziej intensywne rolnictwo. W ten sposób w szybkim tempie rozrósł się biznes Julisa. W 1893 roku nabył nieruchomość- młyn M. Liebrechta w Namysłowie i pod kierownictwem upoważnionego przedstawiciela kontynuował działalność jako oddział kluczborski oddział. W 1895 roku dokonał jego rozbudowy zwiększając jednocześnie produkcję. To samo spotkało młyn parowy firmy Benthener Guttmann & Co z Bytomia, jego zakup i rozbudowa miała na celu zaopatrzenie w mąkę potężnego górnośląskiego okręgu przemysłowego. W 1897 roku Rosenthal wszedł w spółkę ze swoim szwagrem Oskarem Sternem, właścicielem Sohrauer Dampfmühle A. Stern & Sohn w Żorach. Kolejną inwestycją Rosenthala była inwestycja w pobliżu Wrocławia, powstał w Sołtysowicach nowy duży zakład młynarski Schottwitzer Kunstmühle Stern & Rosenthal w Schottwitz. Został on zbudowany przez Mühlenbauanstalt G. Luther, spółkę akcyjną z Brunszwiku i miał zdolność przerobu zboża na poziomie około 3000 cetnarów dziennie. W konstrukcji zastosowano wszystkie wypróbowane i przetestowane najnowsze wynalazki, dzięki temu pochodząca stamtąd mąka była jakościowo lepsza od dotychczas sprowadzanych produktów z zagranicy i w końcu je całkowicie zastąpiła. W 1902 roku do przedsiębiorstwa włączono znany młyn parowy Hartlieb pod Wrocławiem, który codziennie przerabiał około 500 cetnarów zboża. We wszystkich wymienionych młynach przerabiało się około 5000 cetnarów zboża, a obszar sprzedaży rozciągnął się na cały obszar ówczesnych Niemiec. Całościowe zarządzanie całą firmą spoczywało w rękach właściciela, pana Juliusa Rosenthala, który był członkiem Izby Handlowej w Opolu i członkiem honorowym Stowarzyszenia Kluczborskich Kupców. W spółkach Schottwitzer i Hartlieber wspomnianego wspierał jego wspólnik i szwagier pan Oskar Stern, za inne odpowiadał wyłącznie Rosenthal, oprócz tego miał zaufanych zarządzających; pierwszym urzędnikiem w Recht-Or-Ufer-Mühle, głównym przedsiębiorstwie, został dyrektor Alfred Bernhardt, który był związany z tym biznesem od ponad 25 lat. Wspierał go Bruno Jung, pracujący jako przedstawiciel w kluczborskim przedsiębiorstwie. Kierownikiem Beuthener Dampfmühle został dyrektor Alfred Rosenbund, który odbył szkolenie w Recht-Oder-Ufer-Mühle i został częścią firmy na wielu lat. Oprócz produkcji firma posiadała sklepy w których zatrudnionych było ponad 300 osób a w produkcji 250 młynarzy i robotników.
Źródło publikacja z 1901-1903 roku dotycząca śląskiego przemysłu, dostępną w Śląskiej Bibliotece Cyfrowej, archiwalne foto aukcje internetowe, oraz fotopolska
@kluczbork #Kluczbork
