Śladem historii opolskich kamienic
Archiwalna publikacja z 2023-12-17.
Śladem historii opolskich kamienic Ozimska 36 (Malapanerstr) Opole Kamienica znajdująca się naprzeciwko dawnego SDH Opolanin, mocno mnie zainteresowała z racji bramy wjazdowej, lub pozostałości po niej, która sądząc nawet po jej resztkach mogła być cudna. Na uwagę tego domu zasługują również jego zdobienia nad oknami. Właścicielem kamienicy był pochodzący z Wrocławia przedsiębiorca Theobald Berkop, kreślarz, rysownik wzorów. W 1895 roku założył znaną nie tylko na Śląsku firmę produkującą flagi, sztandary itp. Do Opola żoną Adelaide i córką Margarete dotarli między 1895 a 1889 (wynika to z książek adresowych: 1-1895 wrocławska, 2- 1899 opolska), początkowo trafili do domu nr 8 przy obecnej ulicy Ozimskiej (charakterystyczna kamienica naprzeciw gmachu PZU), tam urodziła mu się 12 sierpnia 1898 roku druga córka Luisa. Firma zapewne przynosiła spore zyski, gdyż pozwoliło to na zakup kamienicy przy Ozimskiej 36 przed 1909 rokiem (w 1909 figuruje już pod tym adresem). Wedle powiedzenia reklama dźwignią handlu, Theobald reklamował się w gazetach, książkach adresowych całego Śląska. W 1910 roku Theobald wykonał flagę dla Stowarzyszenia Św.Józefa z Wilbich (Turyngia), jej uroczyste poświęcenie nastąpiło 28 sierpnia 1910 roku. Tutaj mogę przytoczyć ciekawostkę z nią związaną. 8 lutego 1939 roku, po delegalizacji i rozwiązaniu stowarzyszenia przez gestapo, flaga została ukryta i zapomniana aż do 1986 roku, kiedy ją odkryto w dzwonnicy kościoła, a osiem lat później również w tym samy miejscu odnaleziono jej maszt. Ręcznie haftowana flaga został odrestaurowana. Wróćmy do Opola, w lipcu 1913 roku wyszła za mąż, za sekretarza rejencji, syna inspektora mleczarni, wrocławianina August Schwarzer (matka była Opolanką), jego córka Margartete. Firma prosperuje, widać ja na reklamach praktycznie wszędzie, lecz jedna reklama z 3 sierpnia 1921 roku, która ukazała się w Oppelner Kreisblatt była całkiem odmienna od pozostałych. Otóż moi drodzy dodatkowo Theo zajął się leczeniem nerwów, chorób serca, mięśni, reumatyzmu stawów, paraliżu, astmy, grypy czy chorób kobiecych za pomocą galwanizacji i aparatu firmy Wohlmuth (poniżej znajdziecie fotografie aparatu i jak wyglądały metody leczenia). Długo, to jednak nie trwało, gdyż 4 stycznia 1922 roku zmarł we własnym domu o godz 10:30 a zgon zgłosiła niezamężna córka Luisa. Firma istniała na pewno jeszcze w 1935 roku, gdyż udało się odnaleźć zapis w, iż w Opolu w kwietniu 1935 roku wykonana została flaga dla pochodzącego z Katowic- Załęża Polskiego Stowarzyszenia Czeladników. Jest to ostatni znamy mi zapis dotyczący działalności przedsiębiorstwa. Na podstawie książki adresowej Opola z lat 1926 i 1937 roku właścicielem kamienicy przy Ozimskiej jest jego żona Adela, a po jej śmierci kamienica należała do jej starszej córki Margarete Schwarzer. Kolejna odsłona historii opolskich kamienic za nami. Po tej lekturze (zapraszam do prześledzenia na stronie innych postów z tym cyklem), spacerując po Opolu będziecie już inaczej patrzeć na jego ulice i ich otoczenie, mając w pamięci ich historie.
Źródła: książki adresowe m. Opola lata 1899-1940, książki adresowe m. Wrocławia lata 1890-94, zdigitalizowane gazety, min Oppelner Kreisblatt 1899-1921, Grottkauer Kreisblat 1899-1921 i inne publikacje dostępne w zasobach SBC. Archiwum Państwowe w Opolu USC sygn. 45/1016/0, foto urządzenia Wohlmuth aukcje internetowe
Beata, dzięki😊
