Zawodowi „Ślązacy” za srebrniki żyją ze Śląska w zakłamanych instytucjach i panteonach jako żywiciele i pasożyty teorii powstań i powrotu do macierzy. Ci „Ślązacy” od 100 lat Śląskiem nazywają obszar, który pod
Archiwalna publikacja z 2023-06-09.
Zawodowi „Ślązacy” za srebrniki żyją ze Śląska w zakłamanych instytucjach i panteonach jako żywiciele i pasożyty teorii powstań i powrotu do macierzy. Ci „Ślązacy” od 100 lat Śląskiem nazywają obszar, który pod presją Francji został przyłączony do Polski w 1922 roku, a to był wyłącznie kawałeczek Górnego Śląska. Smakowity kąsek na jakieś 75 lat.
Taki ichni „Śląsk polski” zaistniał po roku 1922 i 1945 dzięki Francuzom i Stalinowi. Wtedy też pojawiła się Opolszczyzna, województwo śląsko-dąbrowskie, pojawiło się też Podbeskidzie, obecnie do nowomowy wkracza butny Wrocek i Kato w butach bez skarpetek i kaczych kuprach w miejsce warg.
Żeby kłamać, to można też tworzyć niestworzone story – kreowanie Nikiszowca na mekkę tradycji śląskiej nie jest wyłącznie przejawem niewiedzy – to także, żwiadoma lub też nieświadoma, krecia robota samych „Ślązaków” prowadząca do postrzegania Górnoślązaków jako „powstańców” i ryli (hajerów) zażerających się roladami, kluskami i modrom kapustom, zasłuchanych w zicpolki i pseudo-orkiestry górnicze grające czeskie i niemieckie kawałki.
Hasło synka z Wilhelminy, że Ślązak jest dupowaty wyrosło z takiego właśnie spostrzegania Śląska. Sam autor tego hasła nie była dupowaty – radził sobie nieźle w różnych czasach, karmiąc siebie i innych przebrzmiałymi stereotypami.
„Śląsk familokowy” jest zatrutym owocem powojennej propagandy, która wycyckała z górników ostatnią kroplę krwi, aby ich posłać do diabła z marną odprawą.
Zapraszamy do lektory:
Wachtyrz.pl
