Powiadali starsi ludzie, że działo się to bardzo dawno temu, bo aż w czternastym wieku. Wtedy to nad jedną z mogił cmentarza położonego przy mariackim kościele w Bytomiu codziennie, około północy, pojawiała się
Archiwalna publikacja z 2023-05-03.
Powiadali starsi ludzie, że działo się to bardzo dawno temu, bo aż w czternastym wieku. Wtedy to nad jedną z mogił cmentarza położonego przy mariackim kościele w Bytomiu codziennie, około północy, pojawiała się dziwna postać, przyobleczona w śmiertelny całun, który to zrzucała na jednym z grobów. Po chwili zjawa jak gdyby płynąc w powietrzu, udawała się do przykościelnej dzwonnicy, w której to, w godzinie duchów, waliła w dzwony przez okrągłą godzinę, po czym przyodziawszy na powrót całun znikła w czeluściach mogiły. Mieszkańcy okolicznych domostw obserwowali to zjawisko przez kilka długich miesięcy. Znalazł się pomiędzy nimi taki jeden, odważny młodzieniec, który postanowił zakraść się i zabrać z grobu porzucony całun. Gdy tego dokonał, zjawa momentalnie przemieniła się w psa, zeskoczyła z dzwonnicy i stanowczo zażądała zwrotu skradzionego okrycia. Przestraszony przemianą mężczyzna błyskawicznie odrzucił śmiertelny całun i w popłochu uciekł. Od tego czasu zjawa nie przybyła w to miejsce już więcej. Na pamiątkę tego wydarzenia śmiałek, który usiłował zjawie skraść całun, polecił wykonać w kamieniu przemienioną postać zjawy, figurę gotującego się do skoku psa i na trwale umieścić ją w narożniku zewnętrznej ściany bytomskiej świątyni.
(Gramer F. : Chronik der Stadt Beuthen on Oberschlesien, Beuthen 1863, s. 319; Perlick A. : Sagem der Stadt Beuthen, Beuthen 1926, s. 7-8; Wrodarczyk R. : Legendy starego Bytomia i okolic, Bytom 1994, s. 10)
